2.7.13

Υγρό κέικ με λεμόνι

Έχει περάσει ένας μήνας και κάτι από την τελευταία μου ανάρτηση! Δεν σας ξέχασα, επισκέπτομαι τα σπιτάκια σας όποτε μπορώ διότι τώρα ο χρόνος μου είναι αρκετά περιορισμένος αφού δουλεύω. 
Η μέρα μου ξεκινά από τις 5:30 π.μ. και τελειώνει το βράδυ όταν πια κοιμάται η μικρή πριγκίπισσα. Τότε όμως το σώμα είναι ανίκανο να κάνει οτιδήποτε και δυστυχώς δεν μπορώ να "περιποιηθώ το σπιτάκι μου όπως θα ήθελα".
Σήμερα παρόλη την κούραση που έχω, πίεσα τον εαυτό μου να γράψει αυτό το ποστ γιατί, όπως και να το κάνουμε, μου έχετε λείψει πάρα πολύ!!!
Και για τον λόγο αυτό θα σας γλυκάνω με μια συνταγούλα του αγαπημένου μου Στ. Παρλιάρου.
Είναι ένα κέικ λεμονάτο και δροσερό, που όμως γίνεται πανεύκολα και χωρίς μίξερ.


 Τα υλικά που θα χρειαστείτε είναι:
3 αυγά
75 γρ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
140 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, κοσκινισμένο μαζί με 1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
50 γρ. βούτυρο λιωμένο
20 ml ρούμι (εγώ το αντικατέστησα με κονιάκ)
ξύσμα από 1 λεμόνι


Για την επικάλυψη:
100 γρ. ζάχαρη άχνη
χυμός 1 λεμονιού

Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε με μια σπάτουλα τα αυγά, τη ζάχαρη κια το ξύσμα λεμονιού. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ, συνεχίζοντας το ανακάτεμα. Τέλος ρίχνουμε το λιωμένο βούτυρο και το ρούμι.


Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια φόρμα του κέικ, γεμίζουμε με το μίγμα και αφήνουμε στο ψυγείο για μισή ώρα. 
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου, ψήνουμε το κέικ για 7 λεπτά και χαμηλώνουμε στους 160 - 170 βαθμούς για 40 λεπτά περίπου.


Ετοιμάζουμε το γλάσο ανακατεύοντας την άχνη ζάχαρη με το λεμόνι και μόλις βγάλουμε το κέικ από το φούρνο, ξεφορμάρουμε προσεκτικά και γλασάρουμε με πινέλο.




Εύχομαι να το ευχαριστηθείτε αυτό το γλυκάκι!



Να περνάτε όμορφα και να κάνετε πολλές βουτιές στη θάλασσα!!!!!!!!


21.5.13

Νεραϊδένιο φωτιστικό

Γειτονάκια μου σας χαιρετώ! Καταρχήν να ευχηθώ χρόνια πολλά και καλά σε όλες τις Κωνσταντίνες, τους Κωνσταντίνους και τις Ελενίτσες μας!!!!!!!! Κι έχουμε αρκετούς εορτάζοντες στη μπλογκόσφαιρα (ναι, δεν κάνετε λάθος, γιορτάζει και η αφεντιά μου)!

Όμορφος μήνας ο Μάιος για πολλούς και διάφορους λόγους. Πιο πολύ όμως γιατί μας δίνει αυτή την  αίσθηση της ελαφρότητας (από πάσης απόψεως) και της συνειδητοποίησης ότι βρισκόμαστε πια στην καρδιά της άνοιξης και οδεύουμε προς το καλοκαιράκι, με την απογευματινή δροσούλα, τις βόλτες,  το αεράκι που μυρίζει όλων των λογιών τα λουλούδια ...
Αυτό το αεράκι λοιπόν μου πήρε λίγο τα μυαλά και μου γέννησε την ανάγκη να δημιουργήσω κάτι που να είναι ανάλαφρο και ταξιδιάρικο ίσως...
Δεν άργησα και πολύ να σκαρφιστώ την επόμενη κατασκευή μου ... ένα νεραϊδένιο φωτιστικό για την μικρή πριγκίπισσα.

Αυτό το σκέτο και άχαρο φωτιστικό κοσμεί εδώ και έξι χρόνια το δωμάτιο της Μαρίας. Όταν σας είχα δείξει το νεραϊδένιο δωμάτιό της δεν είχα επιμεληθεί αυτό το σημείο του χώρου (μου ξέφυγε αυτή η λεπτομέρεια). Ήρθε λοιπόν η ώρα και για ετούτο το κομμάτι.



Σκάλισα επιμελώς τα υλικά μου και ξετρύπωσα αρκετές περισσευούμενες μπομπονιέρες από τη βάφτιση της μικρής πριγκίπισσας. Επρόκειτο για όμορφα κουτάκια διακοσμημένα με φούξια κορδελίτσες, ροζ πέρλες, ασημένιες χαντρούλες και κρυσταλλάκια. 

Έκανα κάποιες μετατροπές, έδεσα κορδέλες, ταίριαξα χαντρούλες και κρυσταλλάκια και η έμπνευσή μου είχε πάρει σάρκα και οστά.

Το αποτέλεσμα είναι βέβαια ακόμη πιο όμορφο από κοντά.


Ο αέρας με το φύσημά του αφήνει τις κορδέλες και χορεύουν


Τα κρυσταλλάκια λάμπουν καθώς λυκνίζονται


Κι ένα όμορφο παραμύθι αρχίζει


Κι αρχίζω να χάνομαι στη μαγεία του και ονειρεύομαι όλα τα πράγματα που με κάνουν να αισθάνομαι ευτυχία 



Ένας κόσμος μαγικός, που μέσα χωρούν μόνο δυο ψυχές


Ο νεραϊδόκοσμός μας



Η χαρά της μικρής πριγκίπισσας δεν περιγράφεται. Ήταν η πιο όμορφη έκπληξη, λέει, που της έχω κάνει.

Το πιο ωραίο δώρο μου το έδωσε εκείνη μαζί με μια υπέροχη αγκαλιά!
 



Σαγαπώ πάρα πολύ καρδούλα μου!!!!!!!!!!!!!! 
Να σε έχει ο Θεός πάντα καλά!!!!!!!!!




Σας φιλώ



27.4.13

Πασχαλινές λαμπάδες 2013

Αγαπούλες, να 'μαι!!! Επιτέλους διακοπές! Και αφού ησυχάσαμε και μ' αυτό, είπα να το ρίξω λίγο στις κατασκευές, για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή...
Πέρυσι δεν σας είχα δείξει λαμπάδες, φέτος όμως θα σας την κάνω τη χάρη για να μην παραπονιέστε. Φυσικά λόγω κρίσεως και οικονομικής στενότητας χρησιμοποίησα ό,τι υλικά βρίσκονταν στα κουτιά μου, δεν αγόρασα τίποτε μα τίποτε απολύτως (ακόμη και τα κεριά περσινά είναι).









Ελπίζω να σας άρεσαν! Πάντως αν και με λίγα υλικά έχουν την τσαχπινιά τους και την ομορφιά τους, δεν συμφωνείτε;


Σας στέλνω τα φιλιά μου

ΥΓ: Πρώτη φορά στα χρονικά που κατάφερα να ολοκληρώσω μιαν ανάρτηση (μαζί με την επεξεργασία των φωτογραφιών) μέσα σε δεκαπέντε λεπτά! Απορώ κι εγώ με τον εαυτό μου...